کتاب میرزا
اثر: بزرگ علوی
مجموعه داستانهایی کوتاه از بزرگ علوی که در دوران مهاجرت نوشته شدهاند. داستانهایی دربارهی غربت، پناهندگان سیاسی و رنجهای انسان ایرانی دور از وطن.
| نویسنده | بزرگ علوی |
|---|---|
| ناشر | نشر نگاه |
| موضوع | داستان کوتاه |
| قطع | رقعی |
| نوع جلد | شومیز |
| نوبت چاپ | 8 |
| تعداد صفحه | ۱۹۲ صفحه |
| زبان نوشتار | فارسی |
کتاب «میرزا»، مجموعه داستان کوتاه بزرگ علوی از انتشارات نگاه، شامل شش روایت کوتاه، شیرین و تأملبرانگیز است که در دهههای ۴۰ و ۵۰ شمسی (دوران اقامت نویسنده در آلمان) نگاشته شدهاند. داستانهای «آب»، «میرزا»، «دربدر»، «یکه»، «احسن القصص»، «وبا» و «یکه و تنها» با زبانی ساده، بیتکلف و واقعگرایانه، زندگی مهاجران، تنهایی، اجبارهای اجتماعی و دغدغههای انسانی را به تصویر میکشند؛ هرچند موضوعاتشان متفاوت است، اما جهانبینی چپگرا، همدلانه و نقادانه علوی در همه یکسان میدرخشد.
داستان «آب» روایت تلاش مردی به نام جعفر برای رساندن آب به غریبهای تشنه در حال مرگ است؛ نمادی از انسانیت در برابر بیتفاوتی. «میرزا» – الهامگرفته از تجربیات خود علوی – زندگی روزنامهنگاری را نشان میدهد که در تبعید به پناهندگان سیاسی کمک میکند تا خانوادههایشان را بیابند؛ تصویری تلخ از مهاجرانی که ظاهراً «آزادانه» وطن را ترک کردهاند، اما اجبار و اضطرار پشت انتخابشان پنهان است.
«دربدر» قصه دختری است که پس از ازدواج با ثروتمند، استقلال را برمیگزیند؛ «احسن القصص» بازخوانی پشیمانی برادران یوسف؛ «وبا» بیرحمی سوداگری؛ و «یکه و تنها» نامهنگاریهای غمانگیز زندانی سیاسی با دخترش. علوی با نثر روان، احساسات غربت، بیمهری و مبارزه طبقاتی را لمس میکند و زنان را اغلب قهرمانان واقعی داستانها میسازد.
این مجموعه، از آثار اولیه علوی در تبعید، برای دوستداران داستان کوتاه واقعگرا، تاریخ معاصر ایران و روایتهای مهاجرت ایدهآل است؛ اثری کوتاه اما عمیق که انسانیت را در دل سختیها زنده نگه میدارد.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.