باده کهن

کتاب باده کهن اثر اسماعیل فصیح

باده کهن یکی از رمان‌های تأمل‌برانگیز اسماعیل فصیح، نویسنده‌ی پرفروش و نام‌آشنای معاصر ایران است که با نثری روان و آمیخته به عرفان و شعر پارسی، سیر تحول روحی انسان معاصر را روایت می‌کند. این اثر سرشار از ارجاعات عاشقانه و عرفانی به قرآن، اشعار حافظ، غزلیات مولانا و مناجات‌های خواجه عبدالله انصاری است و عشق را نه صرفاً زمینی، بلکه نمادی از الوهیت باطن و سلوک روحانی نشان می‌دهد. داستان در فضای آبادان جنگ‌زده‌ی سال ۱۳۷۰ می‌گذرد و تصویری لطیف از عشق، خاطرات جنگ و بیداری معنوی ترسیم می‌کند.

خلاصه داستان

دکتر کیومرث آدمیت، متخصص قلب و عروق و استاد بازنشسته‌ی دانشگاه (با تحصیلات از U.C.L.A آمریکا)، پس از جدایی از همسرش و ترک زندگی در شیراز، برای راه‌اندازی بخش قلب بیمارستان تازه‌تأسیس آبادان به جنوب ایران بازمی‌گردد. او در این شهر نفت‌خیز و جنگ‌زده، با پری کمال – تکنسین آزمایشگاه و بیوه‌ای با خوی پری‌وار و جست‌وجوگر کمال – آشنا می‌شود. پری که شوهرش را در جنگ از دست داده و با مادرش زندگی می‌کند، دکتر را به سفری روحانی می‌برد؛ سفری که معنویات فراموش‌شده‌اش را بیدار می‌کند و او را از مادی‌گرایی به سوی عشق عرفانی و خودشناسی هدایت می‌نماید. فضای نخلستان‌ها، بیمارستان و ویرانه‌های جنگ، بستری زنده برای این تحول درونی فراهم می‌آورد.

مخاطبان کتاب

این رمان برای علاقه‌مندان به ادبیات عرفانی معاصر، داستان‌های عاشقانه با تم روحانی و آثار اسماعیل فصیح بسیار مناسب است. خوانندگان مشتاق روایت‌های انسانی در بستر اجتماعی–تاریخی (مانند فضای پساجنگی جنوب ایران) و کسانی که از پیوند عشق زمینی با مفاهیم عمیق عرفانی لذت می‌برند، از این اثر بهره خواهند برد.