گروه محکومین

کتاب گروه محکومین اثر فرانتس کافکا

گروه محکومین (In der Strafkolonie)، داستان کوتاه نمادین فرانتس کافکا (۱۹۱۹) است که یکی از معدود آثار منتشرشده در زمان حیاتش محسوب می‌شود و ترجمه کلاسیک صادق هدایت، آن را به شاهکاری ماندگار در ادبیات پارسی بدل کرده است.

کافکا این داستان را در ۱۹۱۴ نوشت و پس از بازنویسی، در ۱۹۱۹ منتشر کرد. روایت در جزیره‌ای استعماری ناشناس رخ می‌دهد که افسر نظامی به مسافر (کاوشگر) دستگاه اعدام پیچیده‌ای را نشان می‌دهد. ترجمه صادق هدایت (۱۳۲۷) – همراه مقدمه تحلیلی «پیام کافکا» – این اثر را برای نسل اول خوانندگان مدرن پارسی معرفی کرد و هدایت، کافکا را «نابغه وحشت مدرن» نامید. نشر بدرقه جاویدان این نسخه کلاسیک را حفظ کرده است.

خلاصه داستان

افسر نظامی به مسافر، دستگاه اعدام را معرفی می‌کند: ماشینی که سوزن‌هایش حکم محکوم را بر بدنش می‌نویسد و در ۱۲ ساعت او را می‌کشد. محکوم – سرباز بومی – بی‌خبر از جرمش است و فقط لبخند می‌زند. افسر از «عدالت قدیم» دفاع می‌کند که محکوم در حین مرگ، حکم را «می‌خواند» و به آرامش می‌رسد. اما فرمانده جدید «عدالت ملایم» را ترجیح می‌دهد و افسر، ناامید، خود را قربانی دستگاه می‌کند – سوزن‌ها فقط «هان!» می‌نویسند و او زود می‌میرد.

کافکا نماد بروکراسی توتالیتر، عدالت کور، گناه بدون نام و پوچی مجازات را می‌کاود: محکوم نمی‌داند چرا مجازات می‌شود، افسر کورکورانه به ماشین ایمان دارد. هدایت در مقدمه می‌گوید: «کافکا وحشت زندگی مدرن را با طنز تلخ نشان می‌دهد.» داستان، پیش‌درآمدی بر «محاکمه» و «مسخ» است.

مخاطبان کتاب

مناسب علاقه‌مندان به داستان کوتاه مدرن، کافکا، هدایت و فلسفه وجودی است. خوانندگان «مسخ» یا مشتاق نقد اجتماعی نمادین از این ۴۰ صفحه‌ای کوتاه اما عمیق لذت می‌برند. ترجمه هدایت، مرجع بی‌بدیل پارسی است.